Actief en passend ouder worden tot het laatst

In het kader van het jubileum organiseren we een tweeluik van lezingen.
In het voorjaar was het thema: Actief en passend ouder worden tot het laatst.
In het najaar is het thema: Afscheid nemen van het leven.

De belangstelling voor de lezing in het voorjaar was overweldigend. Met grote dank aan de
twee sprekers hebben we een tweede avond kunnen organiseren. Op 7 april en 12 mei
bezochten in totaal 250 mensen de lezing in het prachtige Technoforum van de firma
Modderkolk.

Rudy De Kruijf (geestelijk verzorger) nam de belangstellenden mee in overwegingen rond
het thema: “Wat maakt een dag de moeite waard?” Hij stond erbij stil dat alle mensen van
betekenis willen zijn, vooral voor andere mensen. En hij had hierbij beeldende voorbeelden
uit zijn dagelijks werk in verzorgingshuis Aqua Viva. Relaties zijn belangrijk voor een zinvolle
oude dag. We hebben ons nu echter meer op ons zelf teruggetrokken: privacy is belangrijk
voor ons en het ons kent ons gevoel blijkt minder te zijn geworden. “Misschien wordt er wel
teveel nadruk gelegd op privacy. Want als je werkelijk geholpen wilt worden zul je die ander
binnen moeten laten als je kwetsbaar bent. Je kunt je hele leven de deur dicht houden maar
als je niet meer in staat bent naar buiten te gaan dan kan het wel eens heel eenzaam
worden. Samengevat gaf Rudy het gehoor mee: hoe kan het leven als je ouder wordt zinvol
blijven? Als je er toe doet. Als je contacten blijft houden. Als je kwetsbaar kunt zijn. Als je
kunt omgaan met de veranderende werkelijkheid en als je je kunt blijven verwonderen.

Prof. Marcel Olde Rikkert (geriater) vertelde over biologisch ouder worden en over de
factoren die hierop van invloed zijn. Hij vertelde over ouder worden als opeenstapeling van
“schade” in het lichaam. En het veerkrachtige in ieder mens om deze schade “op te ruimen”.
Maar dat veerkracht langzaam minder wordt als je ouder wordt. Maar gelukkig worden in
Nederland mensen steeds ouder en steeds gezonder oud. Actief en passend ouder worden
in een combinatie van genetische aanleg, stressoren (zoals leefstijl, roken, drinken), verschil
in ziektelast en….. een grote dosis toeval. Belangrijk is in hoeverre iemand in staat is om
zich aan te passen aan veranderingen en beperkingen (positieve gezondheid). Kom letterlijk
in beweging (fysiek), blijf in contact en doe het samen (sociaal), train je brein (psychisch) en
zorg voor zingeving: er toe doen. Alles passend bij je eigen doelen en kracht.

Dank aan allen voor de overweldigende belangstelling voor deze lezing en… praat er vooral
over met elkaar. Gemeente Wijchen als zorgzame samenleving.
Dank aan de firma Modderkolk voor de gastvrijheid en het beschikbaar stellen van de zaal.

Meer informatie over de lezing in het najaar volgt nog.

Het verhaal van beide sprekers is hier terug te vinden:

Actief en passend ouder worden

35 jaar geleden zijn onze thuiswakers onopvallend en stilletjes met hun prachtige werk begonnen.
10 jaar geleden werd Hospice Wijchen geopend.

Om dit te vieren organiseren we, verspreid over het jaar 2025, verschillende activiteiten voor alle Wijchenaren:
jong en oud, betrokkenen en niet direct betrokkenen. We proberen zoveel mogelijk mensen te bereiken.

• Reünie voor huidige en “oude” vrijwilligers, medewerkers, verpleegkundigen en huisartsen. 1 februari 2025 14.00 – 17.00 uur.
  Op uitnodiging. Geen uitnodiging gehad, mail naar info@hospicewijchen.nl
• Herdenking voor alle nabestaanden van gasten en cliënten van Hospice en Thuiswaken Wijchen. 15 maart 2025. Aanmelden via info@hospicewijchen.nl
• Reünie voor bouwers, bedrijven en donateurs die Hospice en Thuiswaken Wijchen gesteund hebben en nog steunen. 22 maart 2025 14.00 – 17.00 uur
  Op uitnodiging. Geen uitnodiging gehad, mail naar info@hospicewijchen.nl
• Met de basis- en middelbare scholen in Wijchen e.o. een gedichtenwedstrijd over het thema afscheid
• Publiekslezing met als thema: actief en passend ouder worden, tot het laatst. Met o.a. Prof Marcel Olde Rikkert, Radboud UMC.
  7 april 19.30 – 21.00 uur. Voor iedereen die geïnteresseerd is. Aanmelden via info@hospicewijchen.nl
• Ambassadeurs op pad: vrijwilligers komen vertellen over Hospice en Thuiswaken bij seniorenverenigingen en Wijkverenigingen. Voor meer informatie: info@hospicewijchen.nl
• Oktober/november, tweede publiekslezing. Meer informatie volgt.

Als vrijwilliger maak je een verschil in iemands dag.
Je helpt een ander, op een manier die bij jou past.

Vrijwilliger Ineke: “Die vier uur per week in het hospice zijn de oase in mijn drukke werkweek. Het is niet verdrietig, het is vooral mooie momenten beleven met de gasten en de collega vrijwilligers”

Wil jij ons team van vrijwilligers komen versterken?
Kom dan woensdag 14 augustus 2024 tussen 10.00-12.00 uur of op woensdag 21 augustus tussen 19.30-21.30 uur naar onze inloop. Laat je per e-mail even weten of je komt? info@hospicewijchen.nl  Bellen kan ook: 024-6414905

Er start weer een basiscursus dit najaar

Hospice
Ons Hospice biedt plek aan 4 gasten. Vrijwilligers werken diensten van 4 uur tussen 7.00 uur en 23.00 uur met twee personen.

Thuiswaken
Wij bieden ondersteuning thuis, zowel overdag als ’s nachts.

Ons team van vrijwilligers telt inmiddels 100 collega’s. Binnen ons team hebben we mensen van diverse pluimage. Gepensioneerden, werkenden, mensen uit de zorg en uit het bedrijfsleven, en ga zo maar door. Allemaal hebben zij hetzelfde doel:
De beste zorg en aandacht geven aan gasten die verblijven in ons hospice. 

Vandaag stelt Romy zich aan jullie voor! Zij is sinds februari 2023 vrijwilliger in het hospice. Romy is momenteel onze jongste vrijwilliger in huis.

Ik ben Romy Klaassen, geboren op 20 oktober 1995, en woon sinds 2020 samen met mijn 2 Border Collies in Wijchen. Na mijn studie logopedie heb ik een aantal jaar gewerkt in de neurorevalidatie en de psychogeriatrie. Deze doelgroepen draag ik een heel warm hart toe, maar ik heb 2,5 jaar geleden uiteindelijk toch de keuze gemaakt om bij een zorgverzekeraar te gaan werken. Dit biedt mij een betere werk-privé balans en meer baanzekerheid. 

Omdat het zorgzame in mijn karakter zit, ging ik op den duur het “zorgen voor mensen” missen in mijn dagelijks leven. Tijdens mijn werk bij de zorgverzekeraar kom ik dagelijks in aanraking met machtigingen voor palliatieve thuiszorg waarbij ook Vrijwillige Palliatieve Terminale Zorg (VPTZ) ter sprake komt. Hier ben ik mij toen in gaan verdiepen en heb uiteindelijk de stap gezet om het hospice in Wijchen te benaderen voor een sollicitatiegesprek. Na een goed gesprek en een hele fijne inwerkperiode voelde ik me meteen als een vis in het water. 

Voordat ik bij het hospice in Wijchen ging werken ben ik een aantal keer aanwezig geweest bij de dood van een dierbare. Ook heb ik het proces daarnaartoe van dichtbij meegemaakt. Als logopedist heb ik regelmatig mensen behandeld met progressieve aandoeningen (red. ziektes die erger worden en niet overgaan) en gezien wat dit voor effect heeft op de persoon maar ook op zijn of haar omgeving. In mijn huidige werk spreek ik regelmatig nabestaanden die, met een persoonsgebonden budget, intensief voor hun geliefde hebben gezorgd. Deze ervaringen neem ik allemaal mee in mijn werk in het hospice. 

De meeste mensen kijken mij verbaasd aan als ik vertel dat ik vrijwilligerswerk doe in het hospice. De reactie is dan ook vaak “wat heftig, kun je niks leukers doen met je vrije tijd?”. Er wordt vaak gedacht aan een kille omgeving en dat het werk enkel verdriet en ernstige situaties met zich meebrengt. Het tegendeel is waar. Mensen op het meest kwetsbare moment van hun leven mogen verzorgen en begeleiden geeft mij ontzettend veel voldoening. Er ontstaan hele waardevolle gesprekken, de gasten en hun naasten zijn ons altijd erg dankbaar en soms worden er ook spelletjes gespeeld, kijken we naar fotoboeken of programma’s op de televisie. Het hospice in Wijchen voelt huiselijk aan, heeft een kleurrijk interieur en elke week worden er prachtige bloemen bezorgd die de sfeer compleet maken. Het hospice biedt regelmatig workshops en thema-avonden aan voor vrijwilligers, waar ik altijd gebruik van maak en al veel van heb geleerd. 

Mijn visie op de dood is dat het een verlossing kan zijn van ziekte en het rust brengt, los van het verdriet waar nabestaanden mee te maken krijgen. Mijn ervaring is dat het overlijden voor nabestaanden altijd veel te vroeg komt. Niemand wil een dierbare verliezen, of iemand nu in de bloei van zijn leven is of al op hoge leeftijd. Maar die dierbare persoon zien lijden, of dat nu psychisch en/of lichamelijk is, is voor de omgeving ook erg zwaar om te aanschouwen. In het hospice vraag ik weleens aan mensen waar ze naartoe hopen te gaan. Ik sta nuchter in het leven en geloof zelf niet in leven na de dood. Maar als ik dan de mensen hoor vertellen dat ze naar hun overleden dierbare(n) gaan, hoop ik dat van harte met ze mee. 

Alle mensen die ik in het hospice mag verzorgen laten allemaal een indruk op mij na. Dat kan komen door de situatie waarin ze zitten, het zorgmoment dat je samen hebt, wederzijdse interesse, een simpele blik of door een mooi gesprek dat je met ze voert. Als het werk je niet raakt, zit je in mijn ogen niet op de juiste plek. Ventileren kan altijd bij collega’s en ook de coördinatoren en directeur zijn hierin heel laagdrempelig. Wat mij het meest bij blijft zijn de mensen die bewust stoppen met eten en drinken. Ik vind dit dapper en het getuigt van enorme discipline, maar dat lijkt mij loodzwaar. Dat dit in het hospice volledig onder begeleiding kan en iemand hierdoor zo min mogelijk ondraaglijk lijdt vind ik mooi. Dan houdt iemand tot de laatste minuut van het leven de zelfregie. Dat gun ik iedereen. 

Elke week kijk ik uit naar de vier uurtjes die ik in het hospice mag werken. Ik werk 38 uur bij de zorgverzekeraar waarvan vier dagen thuis en een op kantoor. Hierdoor draai ik meestal avonddiensten, maar in het weekend ook weleens een middagdienst. Ik ben de jongste van de vrijwilligers, maar daar heb ik nooit wat van gemerkt. Voor mijn gevoel ben ik terecht gekomen in een grote familie waarmee het altijd gezellig is en waar iedereen klaarstaat voor en interesse heeft in elkaar. Inmiddels ben ik alweer een jaar werkzaam. Het geeft me energie en ik hoop dat ik dit nog lang mag en kan blijven doen!     

Hopelijk inspireert het anderen om dit werk bij ons te komen doen. Of je nu jong of oud bent maakt niet uit! Zolang je een hart voor de doelgroep hebt, worden die 4 uurtjes per week voor jezelf en voor de ander heel waardevol.